در ابتدای قرن بیستم، با ظهور دولت نازی در آلمان و به تبع آن آغاز جنگهای جهانی و نقش و حضور دولت آلمان نازی به رهبری هیتلر در این جنگ، چالشهای جدیدی برای کلیسا به وجود آمد. در درون کلیسای پروتستان، بازخوردهای متفاوتی نسبت به این موضوع و اوضاع پیش آمده صورت گرفت و دو طیف کاملا مخالف یکدیگر در درون کلیسای پروتستان به وجود آمدند. جنبش کلیسای معترف در مقابل رژیم نازی و گروه مسیحیان ژرمن در حمایت از این رژیم پا گرفتند. به دنبال شدت گرفتن اقدامات دولت و کشیشان طرفدار رژیم نازی، اعضای کلیسای معترف با محوریت کارل بارت در بارمن تشکیل جلسه داده و با هدف جلوگیری از تحریفهای مسیحیان ژرمن در الهیات و کلیسای مسیحی، اعلامیه «بارمن» را در شش ماده به تصویب رساندند و در این مقاله با روش تحلیل تاریخی، به زمینهها و پیامدهای صدور این اعلامیه پرداخته خواهد شد. یافتههای این پژوهش حاکی از آن است که این اعلامیه در صدد مواجهه با دیدگاه دو حاکمیتی و جا انداختن سروری مسیح بر کلیسا و حکومت بود و راه را بر اقدامات زیاده خواهانه دولت نازی میبست. این اعلامیه اگرچه اثرات در خوری از خود بر جای گذاشت و تا اندازهای توانست بنیانهای معرفتی طیف حاکم را به چالش بکشد اما به سبب همراه نشدن اعضای کلیسای معترف با مفاد آن، آنطور که باید نتوانست تاثیر شگرفی در رویکردها بگذارد.
